In gesprek met Dick Visch

Dick begon na zijn opleiding niet bij GMM. Hij werkte als tekenaar en constructeur bij een adviesbureau in Apeldoorn. “Ik heb nooit de intentie gehad om GMM over te nemen. Maar op een zaterdagochtend stond er een advertentie in de krant: GMM zocht een bedrijfsleider. Toen dacht ik: laten we het eens proberen. Achteraf hadden ze ook wel gehoopt dat ik zou solliciteren.”

Hij trof een bedrijf aan dat nog weinig georganiseerd was. De jaren daarna bracht hij structuur aan en zette hij de organisatie steviger neer.

Vrijheid voor de volgende generatie

Vroeger was het binnen de familie vanzelfsprekend dat de zoon het bedrijf overnam. Die verwachting wilde Dick zijn eigen kinderen niet opleggen. “Ik wil dat ze zelf kiezen om bij GMM te komen werken, vanuit een positie die bij hen past en waar ze energie van krijgen.”

En als ze toch zouden kiezen voor GMM, dan wilde hij ze vooral de ruimte geven.
“Ik zag klasgenoten in het bedrijf van hun vader gaan werken en weer vertrekken, omdat hun vader in de weg liep. Ze kwamen niet door met hun ideeën. Dat zou mij niet overkomen.”

Floris, Rutger en Maurits hebben alle drie eerst ergens anders gewerkt, onder meer bij grote bedrijven. Maar uiteindelijk wilden ze alle drie zelf ondernemen, binnen GMM. Daar gingen acht tot tien jaar aan gesprekken aan vooraf. “Hoe weet een kind van 18 of hij de zaak van zijn vader wil overnemen? Dat weet je niet.”

“Dat ik nu met mijn zonen werk en dat ze iets doen waar ze zelf blij van worden, daar ben ik enorm trots op.”

Dat de opvolging geregeld is, vindt Dick vooral belangrijk voor het personeel. “Het beleid wordt strakker, want als je groeit moet alles beter georganiseerd worden. Maar mensen moeten hier met plezier werken.”

Wat Dick in de markt ziet veranderen, is het verdwijnen van de gunfactor. “Vroeger kende een opdrachtgever je kwaliteit. Dan zei hij: je zit aan de hoge kant, maar je mag het voor iets minder doen. Nu zitten er vaak inkooporganisaties tussen die puur naar de prijs kijken. Het menselijke verdwijnt.”

Het dieptepunt

Ondernemen was niet altijd makkelijk. Rond 2012 kwamen we in zwaar weer door enkele verliesgevende projecten samen met de economische crisis. Er moesten vijftien mensen vertrekken. “Dat was pijnlijk. Je kent het hele gezin. Maar als je het niet doet, gaat iedereen naar huis. En door die bezuinigingen konden we wel weer een doorstart maken en zijn inmiddels drie van hen weer terug bij GMM.’’

Uit die periode kwam ook een waardevolle les. “Een externe begeleider vroeg ons: als je morgen opnieuw begint, wie neem je dan mee? Dat is een vraag die elke ondernemer zichzelf zou moeten stellen.”

Kwaliteit als fundament

“Ik ben opgegroeid met: doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.” De afgelopen 25 jaar zette Dick in op kwaliteit: van afspraken, van het product en van de mensen. “Zo bouw je een naam op. Als GMM het doet, dan komt het goed.”

“Als GMM het doet, dan komt het goed.”

Loslaten

Stoppen is nog niet aan de orde. “Ik zie mezelf hier nog best rondlopen.” Toch geeft hij de verantwoordelijkheden langzaam uit handen, en volgend jaar neemt hij tien weken vakantie.
Zijn zonen willen verder en groter. “Daar hebben de oude garde en ik soms wel moeite mee. Maar als daar hun ambitie ligt, dan moet ik dat loslaten en ze de ruimte geven. Van de tien dingen gaan er acht goed, en twee keer stoot je je neus. Zo word je wijs.”

Dit is het eerste verhaal in de reeks 65 jaar GMM. Volg ons op LinkedIn en Instagram voor de volgende verhalen.